JO15-2 start competitie uitstekend

De kersverse kampioenen van JO13 van afgelopen seizoen zijn dit jaar overgegaan naar JO15-2. Voor sommigen kwam dit als een schok, aangezien een groot deel van ons team pas 12 jaar is. Bij het trainen is er daarom meer nadruk op conditie, en het slimmer spelen. Fysiek zullen we naar verwachting tegen een aantal teams het onderspit gaan delven, en het spreekwoord luidt niet voor niets ‘wie niet sterk is moet slim zijn’. Met niet al te hoge verwachtingen begonnen we dan ook aan deze competitie.

Zaterdag 22 september stond de eerste wedstrijd tegen Beuningse Boys op het programma. Ons team startte erg goed, en zette veel druk op de tegenstanders. Die wisten daar niet goed raad mee, en binnen een paar minuten waren er al twee grote kansen die nog geen doelpunt opleverden. Dat duurde echter niet lang, want in de vierde minuut werd een prima aanval door Bram binnengeschoten. Beuningen deed in de achtste minuut iets terug en bracht de score op 1-1. Ons team vocht voor elke bal, en combineerde heel erg goed. Jens kwam op links regelmatig door, en in de vijftiende en drieëntwintigste en zevenentwintigste minuut soleerde hij naar een loepzuivere hattrick en bracht de stand op 4-1. In de dertigste minuut liet Bram weer van zich horen met de 5-1 en in de zesendertigste minuut bepaald Mick de ruststand op maar liefst 6-1. Zoals wel vaker met zo’n ruststand was de tweede helft een stuk minder aantrekkelijk. Beuningen had de moed al lang verloren, en onze Boys lieten de teugels ook wat vieren. Zonder al te veel problemen bleven we de bovenliggende partij, hadden de grootste kansen en gaven weinig weg. Nadat Bram in de vijfde minuut na rust de 7-1 had gescoord gaf Beuningen de score nog enigszins aanzien door de 7-2 te scoren. Uiteindelijk bracht Mick de eindstand van 8-2 op het bord. De eerste wedstrijd zat er op. Fysiek konden we al behoorlijk goed meekomen (al ging het kaarsje de tweede helft wel een beetje flakkeren), en voetballend waren we veel beter dan onze tegenstander. Er waren weinig zwakke plekken te ontdekken, en als leiding konden we dan ook alleen maar complimenten geven voor het goede spel.

 

Zaterdag 29 september speelden we de eerste uitwedstrijd tegen BOA jc. Rond 13:00 uur vertrokken we richting Altforst waar we maar net op tijd arriveerden. We hadden slecht tien minuten om de spiertjes wat op te warmen, want de tegenstander was al op stoom gekomen. Dit was fysiek gezien een tandje hoger dan de eerste wedstrijd, aangezien deze jongens (en twee meiden) een stuk groter waren dan onze spelers. Ons team startte wederom prima, en vooral Mick zette met een aantal prachtige steekpasses op Jens en Dennis de achterhoede van BOA te kijk. De eerste kansen waren dan ook voor Overasselt, maar het duurde nog tot de vijftiende minuut alvorens Jens op links alles en iedereen achter zich liet en de 0-1 op het bord zette. Binnen vijf minuten was er eenzelfde scenario en soleerde Jens naar de 0-2. Ons team was op alle fronten beter de BOA, bijna alle duels werden gewonnen, achterin zat het goed dicht mede dankzij Wout en Chris, en het middenveld zette menig uitstekende aanval op. In de dertigste minuut was het Dennis die de 3-0 scoorde, en bijna vanaf de aftrap brak Dennis door de verdediging en rondde zijn solo perfect af zodat de score al was opgelopen naar 0-4. In de verdediging waren het Bart en Siem die bijna elke aanval over de flanken onschadelijk maakten, waarbij het vooral mooi was om te zien hoe Siem zijn twee koppen grotere tegenstander steeds te slim af was. Simon speelde op rechtsbuiten een prima pot en Ryan en Wessel zorgden samen met Mick voor de aanvoer naar onze ongrijpbare voorhoede. Na de rust was het spel wel wat gelijkwaardiger, en bovendien hadden wij het halve elftal gewisseld. De nieuwelingen gingen echter prima mee in de strijd, maar konden niet voorkomen dat BOA in de zestigste minuut de 1-4 liet aantekenen. Daarna pakten we de draad weer op en drie minuten later stelde Bram orde op zaken en knalde de 1-5 in de kruising. Tijmen en Levi verdedigden inmiddels mee alsof ze er al de hele wedstrijd stonden, Lars verving Chris moeiteloos en Anne ging door waar Simon was opgehouden en speelde een prima pot. Dat werd in de zeventigste minuut bekroond toen Anne de eindstand op 1-6 bepaalde. Na twee wedstrijden zijn we de trotse medekoploper, en het meest belangrijke is dat we tot nu toe prima voetballen en steeds de betere partij zijn.