JO13 KAMPIOEN!

Zaterdag 26 mei speelde JO13 de laatste competitiewedstrijd in en tegen Hatert. Drie teams konden nog kampioen worden, maar ons team had de beste papieren met drie punten voorsprong op de rest. We wisten echter al dat Hatert een lastig te nemen horde zou zijn, en thuis nog alles had gewonnen. Gesteund door een hele grote schare aan supporters begonnen we aan deze klus.

 

Hatert schoot werkelijk uit de startblokken en zette onze boys flink onder druk. Het hielp ook niet dat de echte vorm er bij de meesten van ons niet was. We werden steeds terug op eigen helft gedrukt, en de uitbraken van de tegenstanders waren levensgevaarlijk. De enige keer dat we echt goed doorbraken scoorde Jens, maar helaas was er buitenspel geconstateerd. Het was aan enkele goede reddingen van Ryan en een paar forse missers van de Hatert spits te danken dat we het nog even droog hielden, maar in de eerste helft scoorde Hatert toch de 1-0. Achterin hadden we het erg moeilijk en Levi en Siem werden veelvuldig op de proef gesteld. Zelf kwamen we nauwelijks gevaarlijk voor het vijandelijke doel, en als dat al gebeurde waren we ook niet heel erg scherp. Bram, Wessel en Simon kwamen nauwelijks in het spel voor en dat was vooral te wijten aan dat we als team niet goed speelden. Met hangen en wurgen bereikten we dan ook de rust en was het tijd om orde op zaken te stellen.

Nadat we iedereen ervan hadden overtuigd dat het mindere spel heus aan onszelf te danken was gingen de kopjes weer omhoog. De tweede helft was het spelbeeld totaal omgedraaid. Overasselt zette de tegenstander al vroeg vast op de eigen helft, en van de flitsende aanvallen van Hatert bleef helemaal niets meer over. Bijna alle duels werden gewonnen, en dat gaf erg veel lucht en kansen. Jens en Dennis waren ongrijpbaar op de flanken en leverden een aantal zeer bruikbare voorzetten af. Het middenveld waar Anne, Mick en Chris heersten verstuurde de ene na de andere splijtende pass. Het was nu wachten op de gelijkmaker, en dat duurde ook niet lang. Een mooie rush van Jens werd door hemzelf heel subtiel binnengeschoten. Ons team was door het dolle van vreugde, en ons publiek zorgde ervoor dat het dak van de tribune ging. Hatert was ondertussen de weg al helemaal kwijt, en kon eigenlijk niets meer inbrengen tegen het zeer aanvallende spel van Overasselt en door de solide achterhoede waar Bart, Tijmen, Lars, Chiel en Wout niets meer weggaven. De goal gaf een nog grotere boost aan ons spel en enige tijd later werd weer een mooie aanval door Bram afgerond. De vreugde spatte werkelijk van het team en menig ouder pinkte inmiddels een traantje weg. Iedereen wist dat we dit niet meer zouden weggeven, en dat gebeurde ook niet. Onder groot enthousiasme floot de scheids voor de laatste keer, en daarna was het feest. Drie flessen (kinder)champagne moesten eraan geloven en het meegereisde publiek werd uitvoerig bedankt door de jongens.

 

Thuis in Overasselt stond de platte kar al klaar, en na een rondje hossen en springen door Overasselt overhandigde Hijke aan iedereen een mooie medaille, en aan het team een prachtige beker. De inwendige mens werd nog even goed versterkt met een hapje en een drankje en moe maar voldaan keerden we even na drieën weer huiswaarts.

 

Met dit kampioenschap is een prachtig seizoen afgesloten met veel nieuwe jongens waarvan de helft voor het eerst op een groot veld moest spelen. Met een nieuwe leiding die vanaf het begin gewerkt hebben om er een echt team van te maken waar iedereen een eigen rol heeft en waarvan we weten dat niet iedereen de beste kan zijn, maar wel een waardevolle bijdrage kan leveren. Voetbal is nu eenmaal een teamsport bij uitstek, en we moeten elkaar helpen. Bovendien is er een hecht team ontstaan tussen jongens die nog op de basisschool zitten en jongens die al brugpieper zijn, heel mooi om te zien. We zijn gedurende het seizoen steeds beter geworden, iets wat de meeste tegenstanders aan den lijve hebben ondervonden. De sfeer in het team en ook daarbuiten was geweldig, en het was ook erg fijn dat vele ouders hebben bijgedragen waar mogelijk. Een bijzondere dank gaat uit naar Stefan, Harry en Antoin die met zijn drieën met veel enthousiasme alle wedstrijden hebben gevlagd, ondanks dat we soms op het laatste moment nog iets moesten regelen. Ook dank aan de clubscheidsrechters die alle thuiswedstrijden hebben gefloten en John die als we geen clubscheidsrechter hadden de fluit ter hand nam. We zijn trots op ons team. Op naar het volgende seizoen.

 

Frans, Milan en Ferry.